ankara

türkiye'nin başkenti, iç anadolu'da yer alır. nüfusu 6 milyon küsür vardır zannımca. kendine has ve meydan okuyan enfes oyun havalari vardır.
türkiye'nin başkentidir. en güzel banka binalarının bulunduğu yer.
e30'a biner yan yan gideerrr
gördüğü her boş arsaya derin derin bakip"burası ne güzel pavyon olur la" diyen insanların bulunduğu denizsiz güzel şehir
la bebe onlar için bir hitap cümlesidir. kışın ölümüne soğuk olup yazın resmen terlediğinizde vücudunuzdan tuz çıkan bir sıcağı vardır. hayatımda ilk kez deniz olmayan bir yere gitmiştim orasıda ankaraydı çok yadırgamıştım. ankara’da başıma gelmeyen kalmadığından ölüm kalım olmadıkça gitmeyeceğim cağnım ülkemin başkenti.
(bkz:passage)
(bkz:şampiyon kokoreç)
(bkz:sess)
(bkz:cebeci)
hiç gitmediğim halde vega-ankara şarkısı sayesinde sevdiğim, merak ettiğim şehirdir.
gri şehir derler çok doğrudur, insanı da bu griden nasibini almıştır. ankarada yaşarken şehri sevmezsiniz hep ayrılacağınız günü beklersiniz falan. sürekli şikayetler edersiniz. her fırsatta sevmediğinizi dile getirirsiniz. ama size garanti veriyorum ki ayrıldığımız andan itibaren dehşet özlersiniz. aştide gözleriniz dolu dolu otobüs beklersiniz giderken, dönerken de uçuş uçuş olursunuz. bu yazdığım şeyleri aynen yaşıyorum fakat benim gibi ankarayla sıkı bağlar kurmuş insanlar çok biliyorum.
haritada orta kısımda olmasa kilis'ten farkı olmayacak şehir.

genel olarak insaları biraz gevşek.
doğup büyüdüğüm yer olan sevmekten vazgeçemeyeceğim şehirdir. her gidişimde tunalı'ya, sakarya'ya, karanfil'e, 100.yıl'a uğramadan dönemem. sokaklarını, havasını, yaşanmışlıklarını, dostluklarını ayrı bir severim.

sol tarafta görünce özlettiniz; gidip vega, pilli bebek dinleyeyim biraz da hasret gidereyim.
az önce vizontele'yi izleyip sonrasında yılmaz erdoğan'ın "ankara" sını dinlememle tekrar aklıma düşmüş, gözyaşlarımı tutamadığım, memleket özlemi yaşadığım şehirdir. aklıma tekrardan daha önce kimsenin beni anlamadığı gibi anlamış insanları getirmiş, lise yıllarımı hatırlatmıştır. kendi yazdığımın üzerine yazmak üzmüştür ama kendimi tutamadım sözlük :(

ülkemizin başkentidir.
pavyon.
la gardaş.
başkent olmasa büyük köy aslında.
uğruna bir sürü şarkı yazılmış,her kesimden insanın bulunduğu başkentimiz. hep sevdiğim insanla mogan gölü kenarında oturmak istedim. bilin bakalım hangisi yok?

her zaman söylüyorum boş bir şehirdir. eskiden ortada olan en korunaklıdır mantığıyla şehir olmuş bir yer. şöyle bir bakıyorum neyi var hiçbir şeyi yok sevenler neye göre seviyor anlamıyorum.
ankara , kardeşliktir .”bize gidelim”dir . “bizde yiyelim”dir . “bizde kalalım”dir.”la bende para var oğlum sen gel”dir… beraber dayak yiyip , kahkahalarla seneler boyu hatırlamaktır. sevgidir ankara .. izmirli , istanbullu gibi denizini b…oğazını değil, sebepsiz yere seversin ankara’yı .tıpkı anneni sever gibi karşılık beklemeden.. annelerin oğullarını gönderirken “dikkatli ol oğlum” değilde , “kimseye bulaşma oğlum” dediği yerdir ankara . “yanında kız arkadaşı var boşver”dir ankara . içindeki anadolu hamurunu kaybetmeyen tek büyük şehirdir . işte bu yüzdendir ki; sizin orada dost dediklerinize , biz ankara’da “gardaş” deriz !!
kendi ailemdeki herkesin odtülu olmasi sonucu agizlardan dusmeyen sehirdir. ayrica gridir de. yuksek binalari ve surekli kosarak yuruyen insanlariyla ic anadolu’nun istanbul’udur.
bi ankara marşı var bi de ezhel. başka bir şey yok, denizsiz başkent mi olur aq?
ankarada yetişen her erkeğin hayali 18 yaşına girince ilk yapmak istediği şeyin pavyona gitmek olması der geçerim. hayatımın 20 senesini harcadığım şehir kendini özletiyorsun gri dünya
grileşmiş bir şehir geliyor aklıma. etrafınızda çokça can sıkıcı binalar olduğu gibi insanlarının çoğu da artık robotlaşmıştır ve alışkanlığa dönüşen hayatlarını dışarıdan görebilmek mümkündür. tabii bu ankaraya çok göç olmasından da kaynaklanır.
içinde ortadoğu teknik üniversitesini bulunduran yegane başkentimizdir. biraz kasvetlidir, kışın fazlaca soğuk olabilir ama yaşadıkça alışılınır. ankara’da yaşamaya başladığınız an sizi içine çeker ve bırakmaz.
ankara’da yasamayan kolay kolay sevemez.13 yıl yasamiş biri olarak edirne/çanakkale gibi küçük yerlere alışmakta cok zorlanmıştım.
haluk levent-ankara şarkısını bırakıp gidiyorum.
ankara'lıların yahut orada doğup büyüyenlerin her zaman sevdikleri, sonradan gelenlerinse anlamakta ve yaşamakta zorlandıkları için bok atmaktan geri duramadıkları güzide şehir, başkent.
beton yığını olan şehir.
halkının ve yerlisinin yüzde 99u keko olan fazla abartılmış 'atatürk öldükten sonra kabrinin ankarada olacağını bilseydi alkole ve sigaraya biraz ara vererek ömrünü uzatma yoluna giderdi' şeklinde düşündüğüm başkent olduğu için utanmama sebep olan vasat şehir.
  • /
  • 2
İletişim - Kurallar