araknafobi

çok uzun yazmaya gerek yok, kısaca örümcek korkusu.

bu fobiye sahip olanlar olarak, aşırı saçmayız biliyorum. ama gördüğüm örümceğin bende oluşturduğu ürpertiyi, tüylerimin diken diken oluşunu cümlelerle anlatamam size. hepsinden tiksiniyorum, öldürmeye bile korkuyorum. ölü bir örümceği peçeteyle alıp çöpe atma işlemini dahi yapamıyorum. resmen içimde yaşadığım işkencelerden bu fobi.
"örümcek fobisi" özgül fobi grubundandır. bu fobisi olan insanların bir çoğu örümcekle bir arkadaş ortamında karşılaştıklarında çığlık eşliğinde "ay benim araknafobim var" diyerek korkuyu havalı yaşarlar. ayrıca bilişsel davranışçı terapiyle sonuca gitmek mümkündür.
tam tersini yaşadığım durumdur, örümcek hayranlığına sahibim fakat kelebek görünce kendimi kaybetmek suretiyle ortamdan uzaklaşıyorum.
bir ata demirer şarkısıdır.