ateizm

dünya üzerindeki tüm tanrıları ve ruhsal oluşumları ve de dinleri kesin bir dille yok sayan felsefik düşünce biçimidir.
felsefe değildir. felsefe sorgulamadır. ateizm bir inanıştır.
inanmamaya inanmak da bir inanıştır.
yukarıdaki arkadaşlara cevap niteliğinde bir yazıdır. öncelikle herkes haklıdır çünkü bir kelimenin birden fazla anlamı olabilir. öncelikle size felsefi düşüncenin tanımını alıntılamak istiyorum.
felsefi düşünce:insanın merak ve hayretine bağlı olarak soru sormanın sonucu olan ve insanla, insan yaşamıyla ilgili problemlere karşı eleştirici ve sorgulayıcı bir düşünce türüdür.
evet ateizm tanrının var olup olmadığını sorgulamış ve kendilerine göre yoktur ve bunu kanıtlama peşine düşmüşlerdir. gidin herhangi bir ateiste sorun her ne kadar emin olsa da somut bir kanıtı yoktur. (şu anlık).
şimdi de inancın türk dil kurumundaki anlamlarına bakalım.
1-inanılan şey, görüş, öğreti
2-bir düşünceye gönülden bağlı bulunma
bu iki tanıma baktığımızda ateizm için bir inanç diyebiliriz fakat bir anlamı daha yazmaktadır o da şudur:
3-tanrı'ya, bir dine inanma, akide, iman, itikat
şimdi de çıkıp ateizm bir inanç diyemezsiniz.
mesela ben derim ki son tanımı kullanıp ateizm bir inanç değildir. sen ise ilk tanımı kullanıp hayır ateizm bir inançtır. ne ikimiz de haklı ne de haksız oluruz. o yüzden kesin bilmediğiniz/olmayan konular hakkında kesin yargılara başvurmayın.


bunu buraya bırakayım ateist olmamın temellerini atan inandığım dini sorgulatan videodur. teşekkürler efe aydal teşekkürler aklımı açtığın için.
yukarıya cevaptır. felsefe arayıştır. hatta bilgeliği aramak olarakta çevrilebilir. felsefe yaparken eğer bir sonuca ulaşırsan felsefe biter. bu sebeple ateizm bir felsefe değildir. ateizmde bir şey aramıyosun ki. birşeyin yokluğunu inanıyosun. inanış varsa felsefe yoktur. tüm inanışlar felsefenin doğasına aykırıdır. felsefe arayış sürecidir kısaca
sonunda sözlükte hoş bir tartışma dönecek dediğim başlıktır. inanç kelimesini senin yorumladığın şekilde ele alıp ilerleyeceğim. yukarıdaki yazımda da bir cümle eklemiştim özellikle bunu yazacağını tahmin ederek. ''gidin herhangi bir ateiste sorun her ne kadar emin olsa da somut bir kanıtı yoktur. (şu anlık). ''
felsefe arayıştır demişsin hatta philo ve sophiadan gelerek bilgeliğini aramak olduğunu da eklemişsin. platonun felsefik görüşünü biliyorsundur. idealar dünyası diye bir kavram ortaya atmış ve düşüncelerinin temelini bu kavram üzerinden kurmuştur. platon sence idealar kavramına inanmıyor muydu? her şeyiyle inanıyordu ve bu onu filozofluktan çıkarmış mı oldu sence? ateizm de bir nevi böyledir. tanrının olmadığına inanırlar ve düşünce temelini bunun üzerine kurarlar. dikkatini çekerim ateistler de platon gibi bunu kanıtlamış değildir. ne zaman ki biri çıkıp ben tanrının olmadığını ispat dedim dese ve herkese gösterse o zaman felsefik bir düşünce olmaktan çıkar ki zaten öyle bir şey kanıtlansa dünyanın baştan aşağı değişeceğini söylemem yanlış olmaz.
ateizm felsefi bir sürecin sonunda ulaşılan bir inançtır. ulaşmak için felsefe gerek ama sonuç olarak inançtır. bide şunu ekliyeyim platon felsefeci bile sayılmaz. idealar düşüncesi tüm orta çağı mahfetti. platonun görüşünün islamdan yahudilikten farkı yok. asıl örnek sokrattır. daima ara daima sorgula fikriyle ilerler. tek doğrusu yoktur sokratın
(bkz:ben kimim ve neden burdayım) sorularına cevap vermeye çalışırken kendimi içinde bulduğum düşünce biçimi. bu sorular insanlığın varoluşundan beri ona ızdırap vermiş buna cevap vermek için birçok felsefi düşünce gelişmiştir. benim için dinlerin de bu tarz iç rahatlatmalardan ve insanın bilinmeyene olan korkusunu dindirmesinden farkı yoktur.

insan kendisinin farkına vardıktan sonra sorgulamaya başlar ben neyim diye, çevresindeki ölümleri gördükten sonra yok olmanın korkusuna kapılır. madem bu kadar kısa süre sonra -ki evren için yok sayılacak anlamsız bir süre- yok olup gideceğim ne için çabalıyorum, ne için yaşam kavgası veriyorum gibi sorgulamalara girişir. evrenin akıl almaz büyüklükleri içinde kendi küçüklüğünü yaşadıklarına yediremez ve yaşamına bir anlam kazandırmak için bir şeylere inanmak ister. sırf bir saniye sonrasında yaşamaya devam edebilmesi için bir nedeni olsun ister. bu noktada anlam veremediği, açıklayamadığı şeyler için kafasında kurgular oluşturur ve bunlara inanmaya başlar. dinler de bu kurguların çok geliştirilmiş versiyonudur bana göre: insanın neden yaşaması gerektiği, ne olduğu, burada ne yaptığı ve öldükten sonra ne olacağı gibi sorularına cevap verir. kendi varlığının anlamsızlığından onu kurtarır ve ona bir cevap sunar o nedenle bir dine inanmak insanın içini rahatlatacağından ona yaşamak için gerek duyduğu huzuru verir. benim için dinlerin insan hayatındaki en önemli yerlerinden biri budur.

diğer bir neden ise toplumdaki davranışları(adam öldürmek, hırsızlık vs) düzenlemek adına oluşturulmuş bir sistemdir. kendi aklıyla birini öldürmenin bir yarar sağlayamayacağını veya "kötülük" yapmanın kötü bir şey olduğunun farkına varamayan insanlarla, daha doğrusu kötülük kavramının değişkenliği yüzünden yaşanan çelişkilerle bir arada yaşamamız için gereken ahlak sistemidir. dinler bu açıdan gereklidir -şu anlık- ancak bunun farkındalığını anlayabilen insanlar için inanmaları bir şey ifade etmez.

gerçeklik sandığımızdan daha acı veridir ve herkesin gerçekliğin kaldırabileceği kadarını kabullenmesi gerektiğini düşündüğüm durumdur. kimisi bir yaratıcı varlığıyla yapılan haksızlıklara bir ceza verileceği inancıyla kendi vicdanını rahatlatır, kimisi bununla rahatlatamaz. bu iki insan arasındaki güç farkını belirlemez, birini daha üstün kılmaz. sadece kişilik belki duygusallık farklılığıdır. o nedenle insanların her türlü inanışına, kendilerini huzurlu hissettikleri her türlü düşünce tarzına saygım sonsuzdur.

kendi adıma hayata devam etmemi sağlayan şey sonrasında ne olacağını bilemememizdir. belki bir gün yaşamıma dair farklı bir şey fark ederim diye sürdürdüğüm hayattır. yarın ne keşfedeceğim belli olmadığı için ve belki keşfedeceğim şey hayatımı değiştireceği için bugünü bugünde bitirmek istemememdir.
inanmamaya inanmak saçmalığı buraya da yazılmış. kendinizi neden illa birşeye inanmak zorunda görüyorsunuz ki.
opinions are like assholes every fool is entitled to one (silinecek biliyorum)
felsefik bir terim.
ateizm din değildir, bir inanış da değildir kanımca. sonuçta hiç bir şeye inanmıyor hepsinin varlığını reddediyor diğer inanışlardan, felsefik düşüncelerden ayıran sebep bu olabilir.
- adem?
+ buyur tanrı'm.
- sana kadın yaratayım mı?
+ valla, çok makbule geçer.
- tamam, önce şu kaburga kemiğini çıkaralım.
+ ne kaburgası? ne alakası var şimdi?
- e kaburga kemiğinden yaratacağım kadını...
+ niye be? topraktan yaratsana beni yarattığın gibi. bi’ sürü toprak var.
- olmaz.
+ niye?
- kendini tekrar ediyor dedirtmem. sen uzan şimdi, anestezist melekler seni uyutacak.
+ başımıza iş aldık...
...
- adem, uyan hadi.
+ nerdeyim ben?
- cennettesin. sana kadın yarattım. adı havva. bak o ağacın altında oturuyor.
+ güzel olmuş, eline sağlık.
- teşekkür ederim. şimdi, adem, bak, buralar hep cennet, istediğiniz gibi tadını çıkarın havva’yla. ama şu ağaçtan yemeyin, o yasak.
+ ne işi var ki yasak ağacın cennette?
- ben koydum.
+ niye?
- heyecan katsın diye.
+ vay canına! bari bi tel örgüyle falan çevirseydin, madem yasak. neyse... peki şuradaki kim?
- o mu? o şeytan.
+ e onun ne işi var peki cennette?
- seni kandırıp benim yolumdan çevirebileceğini söyledi. ben de dedim ki kanmaz adem, sağlam çocuktur o dedim. giriyor musun iddiaya dedi. ben de giriyorum dedim.
+ e niye girdin ki iddiaya? boş verseydin.
- meleklerin önünde sordu, hayır diyemedim. bak dikkat et, seni kandırmaya çalışacak. eğer şeytana uyarsan senin bütün soyunu cennetten çıkarmam gerekir. sonra dünyada bana itaat etmeyenleri de cehenneme atarım, sonsuza kadar yakarım.
+ yakmaya ne gerek var ki? hem zaten şeytanı da sen sardın başımıza?
- zebanileri yaratmış bulundum bi’ kere. canları sıkılmasın, yaksınlar işte, oyalanırlar.
+ tamam, n’apalım... peki başka insanları ne zaman yaratacaksın?
- benden bu kadar. şimdi siz havva'yla çoğalacaksınız.
+ iyi de, çocuklarımız kiminle çoğalacak?
- birbirleriyle.
+ nasıl yani? kardeşler, birbirleriyle mi?
- evet.
+ iyi de, yaratıver bi’kaç çift insan daha da enseste gerek kalmasın. topraktan yaratmak istemiyorsan onları da havva'nın kaburga kemiğinden yarat, ne biliyim.
- olmaz.
+ valla, hikmetinden sual olunmaz ama biraz saçma geliyor bana bütün bunlar. cennette yasak ağaç, şeytan, ensest... yani, neden böyle?
- şüphesiz ki ben senin bilmediklerinden haberdarım.
+ ha, tamam o zaman...
- hadi beline kuvvet, ben kaçtım, bi’kaç bin sene sonra bi’ kitabım çıkacak, onu yazmam lazım.
+ e daha vaktin varmış.
- senin için bi’kaç bin yıl, benim katımda bi’kaç gün oluyor. hep kitaplarımda yazacağım bunları. hadi, kendine iyi bak. şeytana da dikkat et, çok kötüdür, hayal edemeyeceğin kadar kötüdür. ben yarattım, oradan biliyorum.
+ tamam, dikkat ederim. hadi güle güle.
gerçek islam bu değilciler de geldiğine göre kapatılması gereken başlıktır. şov için ateistim, deistim diye gezinmeleri lise döneminde bıraktığımızı sanıyorum. şu yaşlara gelmiş bireylerin sorgulayarak, araştırarak kendince bir fikre sahip olması gerekiyor. aptal, gerizekalı diye sınıflandırdığınız kısım müslümanların yüzde 70-80ini oluştururken tam olarak gerçek islamı yansıtmaktadırlar. ben gerçek islamı yaşıyorum diye kendini ve çevresini kandıranlar ise islamın çağa adapte olmuş halini kullanmaktadırlar. teker teker her ayeti getirip açıklama yapmayacağım fakat kuran-ı kerim çelişkilerle dolu bir kitaptır. insan yapımı olduğu apaçık ortadadır ama bu başka entryin konusudur. bundan kaynaklı da her insan tarafından farklı yorumlanmakta ve farklı mezhepler türemesine sebep olmuştur. ateizm kolaya kaçmak değil aksine dinin korku imparatorluğundan kendini kurtarmanın farklı yollarından biridir.
daha saçma bir görüş var (bkz:teizm)
hiç bir yaratıcıyı, yaratılış hikayesini ve onların dinlerini kabul etmeyen düşünce biçimi. insanın gerçeğe inançla değil gözlem ve deney ile ulaşabileceğini savunur.
karşı değilse otur muhabbet et diyeceğim kişilerdir.
yoksa karşıt tipler allah kitap dinlemeden söver.
bu tipler iticidirler.
her dini terimi kabullenip anlam verebildiğim şu zamanlarda ateizme bir türlü anlam veremiyorum nasıl hiç bir şey ya evren olsam dile gelir neyim ben bir hiç mi diye çığlık atardım ay
üç büyük dine inanmayan herkestir. din düşmanıdır. kedi keser. şeytana tapar. rock müzik dinler.

çoğunluk bunlara inanırken ne deseniz boş. yeni nesiller elbette farkındalığı daha yüksek olarak yetişecek ama şimdilik birileri "bunlar ateist" dediği zaman yukarıda yazdıklarım anlaşılacak. o yüzden ateizmin tanımı geçici olarak budur. ortamına göre gerçek tanımı ya da geçici tanımı göz önünde bulundurulmalı, hayat kurtarır.