çok uykun varken sebepsizce sabahlamak

vücudumun bana yaşattığı anlam veremediğim paradoks.
yatağıma geçip uyucam diyorum.yastığa kafayı koymayla o uyku kayboluyor.bi sağa dön ,bi sola dön yine uyuyamadık iyi mi.
güneşi ben mi doğdurcam anlamadım ki awk.
sanırım son 4 gündür bunu yaşıyorum
bir kere dur şunu da yapayıma girince iş her şey kopuyor
yıkık bir hayatın olmazsa olmazı.
sabahlayanları sadece sabahlayanlar anlar,r u with me bros
bu entriyi şuan 05.25 de atıyorum deliler gibi halsiz ve uykusuzdum; bir kaç şakalaştık arkadaşlarla.güldük,eğlendik herkes uyudu. ben; şam şeytanı gibiyim şuan. gözler sonuna kadar açık. kordonda çıplak ayak pjamalarla koşmak istiyorum
yatağın ucunda fare gibi sesiyle gülerek telefonda konuşup ev arkadaşını delirtiyor olabilir
bir bölüm, bir bölüm daha, e hadi bir bölüm daha derken nescafe içirten ve sezon bitirten olay