donanma mı şakir mi

biz donanmacıydık baştan söyleyeyim.
şakir'e bir türlü ısınamadık otomatik taş dizen okey masasına rağmen.

çay bitince hemen çay getirir, içmezsen kalk işgal etme muamelesi yapar, masayı zorla boşaltırlardı.

ah be abi, öğrenciydik anlamadınız bizi. corp corp çay içmeye paran var mı diye sormadınız hiç.

iki el batak atıp, az boğazı seyreyleyip dertlerden arınmaya çalışmak bile paralıydı. oysa donanma öyle değildi. zorlamazdı. malum, gençliği birşeye zorlasarsan illa tersini yapar. o yüzden rahat bırakmakla kazandı bizi donanma.

garson abilerime hürmetler. severdik.

cam kenarına yanaşabilmek için ne sprintler attık be.
hey gidi hey.

gözümde tüter koskoca mazi!
han güzel bir cevap olabilir