esnaf çocuğu olmak

babanın öğle araları yaptığı efsane salatalardan yiyen çoçuktur.
genelde esmer, karizmatik,mahallenin göz bebeği ve kızları peşlerinden koşturan gizemleri vardır. sizin yüzünüzden mahallede pembe pijamam ve geceden kalma topuzumla dışarı çıkamıyordum. 10 dakika evden çıkıp geri dönücem yarım saat süsleniyordum. zalımlar
dükkanda büyüyenler küçük yaşta çok fazla esnafa maruz kaldıkları için dolandırıcı olma potansiyelleri yüksektir iyi yalan söylerler. genellikle iyi dövüşürler dayak yeme ihtimalleri azdır.
bide şu var ailenin küçüğü olmak. ben günde en az 4 kere bakkala giderdim çünkü her şeyi taksit taksit isterlerdi. bide bunun versiyonları halam gelir "nurdan bana yardım etsin" dedemin sigarası biter "maviş sigara" komşu görür "para atayım da bize de ekmek al" böylelikle esnafın çocuğu oldum. 15 yaşında babamla çarşıya çıktığım da babamdan çok insana selam verir oldum çünkü günümün yarısı esnaf ile geçiyordu.
eğer esnaf olan baba biraz akıllıysa normal elamandan daha fazla çalıştırır, daha çok zorlar, belli bir yaşa kadar baba parasını hak etmeden yemesine izin vermez. yoksa evlat işlerin başına geçtiğinde çok uzun sürmeden batırır.