geçmişe özlem

sürekli hissettiğim duygu. geçmiş bir tek bana çok güzel gibi geliyor? aynı kişilerle,aynı yerde,birebir aynı eylemler yapılır ama aynı tat alınmaz. her şey aynı olduğuna göre,değişen biziz sanırım.
geçmişin ne kadar güzel olduğunu şu anda içinde bulunduğumuz ruh halinden anlayabildiğimizi tahmin ettiğim durum. insan değiştikçe ve yaşadıklarıyla bu değişime engel olamadıkça eski halini özleyebiliyor ama ne yaparsa yapsın o ana veya kişiliğe geri dönemiyor. bu bazen eski arkadaşlıklarını özlemesiyle, bazen sevdiği kişinin aklına gelmesiyle ortaya çıkıyor. sonuç olarak hepimizin yaşadığı ve yaptıklarımızı değiştiremeyeceğimizi zor da olsa kabullenmek zorunda olduğumuz durum.
"mutluymuşuz o zamanlar, ama mutlu olduğumuzun farkında değilmişiz tüm mutlular gibi."

aziz nesin
geçmişle gelecek arasında biyerlerdeyiz ama geleceğe olacakken geçmişe meyilliyiz
ben de bu durumu anlamam ya hu. insanlar geçmişi özleyerek ve gelecekten kırkarak bu günlerini o kadar güzel berbat ediyorlar ki.
dönemeyeceğini bildiğin ve keşke dediğin anda başlayan bir tür kara delik
zihnimiz ve bilinçaltımızda ki oyunların yani olumsuz fikirlerin kavgası.açıklamak gerekirse;geçmişi özlemenin açık nedeni yaşanılan anın mutsuz,huzursuz ve geçmişe göre daha kötü bir şimdiki zaman yaşamasıdır.beynimiz geçmişi o kadar mükemmel,kusursuz ve ulaşılmaz gösterir ki.egonuz buna karşı yenik düşmemek için geçmişi düşünür.yalnız dikkat edin eğer ne kadar geçmişi düşünürseniz,beyniniz de ki nöral ağlar düşündüğünüz ana göre birikim yapar.yani şu an 12 yaşında ki anılarınızı düşünürseniz,ayıktığınız da farkında olmadan o halde olabilirsiniz.ne yazdım bari bir eksi gönderin de kendime geleyim.

kaynak;ben ve tecrübelerim ardından araştırmalarım.