gülerken baloncuk olan sümük

çoçukken bir çok defa başıma gelen olay. büyüdükçe azalan sümükle kendiside tarihe karışmıştır.
küçükken en büyük eğlence kaynağım idi. genelde annemden yediğim dayak sonrası ağlarken sümüklerimin art arda fışkırması, onları silmemem ve ardından oluşan o baloncuk beni çok eğlendirirdi. baloncuk oluşmaya başladığı anda hıçkırmayı keserdim ve yavasça onu büyütmeye çalışırdım kendimce. sonra pıt derdi patlardı üzülürdüm. tekrar ağlamaya çalışarak sümük çıkmasını sağlar ve tekrardan baloncuk yapmaya uğraşırdım. küçüklük işte.
geçenlerde mahalleden çocukluk arkadaşım, gülünce burnunda baloncuk oluşan sümüklü seda'yı gördüm. yine gülüyordu ama bu kez karnında baloncuk çıkmıştı.
çok merak ettiğim olay, hiç başıma gelmedi.. o zamanlar sakız patlatmasını ve ıslık çalmasını da bilmiyordum..