sevişmeden sevmek

kendimce mümkün olmayan durumdur. denediğim durumlarda ilişkinin eksik kaldığını hissettiğim, partnerlerimle seks sonrası sigaraları olmadan uyuduğum geceleri bilirim.önceki başlığımın devamı gibi oldu aslında (bkz:duygusuz seks seks midir? ). ruhların birleştiği gözden bakanlar için önemli olan parçadır bence ilişkide el ele tutuşmak, sarılmak, öpüşmek fakat bunların hepsi bedensel kalmıyor mu bazen? zor zamanında yanında olmak gibi duygusal olaylardan bahsetmiyorum. bir yaz akşamı balkonda beraber yudumladığınız şaraplarınız ardından gelen o ruhani andan bahsediyorum."aşığız biz, çok seviyoruz, tenimiz değmeden de severiz biz" diyenler liseli ilişkilerinizi bir tarafa bırakın artık. sevişmeden sevilmez...
sadece sevmek elbette mümkündür. fiziki eylemin yasak olduğu durumlarda düşünceler birbirlerini sevebilirler. tabii ten tene değmedikçe hayat bayram olmaz. "gerçek" bir ilişki için vazgeçilmezdir.
romantiklerin sevdiği eylemdir. realistlerin ise tam zıttı hiç gerçekçi görmedikleri durum.
bazen uzaktan sever insanoglu,
seninle mutlu degildir o, sen onu gordukce mutlusundur ama. yasamayana bir cok baska durum gibi mânâsız gelir. sen kulak asmazsın arkadaslarina onu izleyerek mutlu olmaya devam edersin hem onemli olan mutlu olmak degil miydi? sonra bi kiz cikar unutturur sana butun o duygularini ona uzak oldugun her an ozlemini çekersin ellerini saclarina goturusu asik eder, bazen bakislari yeter. ıste o kizla vucudlarinizin birbirine kavusmasi paha bicilemezdir, ellerini ellerine kavusturmak, o sicak gogusune kafani yaslamak, sirtini o en patlamaya hazir olduğun anda elleri ile tutusu, gecmise donup o mutlu oldugunu sandigin zamanlari sorgulatir.
evet ayran gonullu olabilirim ama en azindan bunu dile getirebilen biriyim
evlenene kadar hiç sevişmedim. hem de tam 4 yıl sevgili kalmama rağmen. şimdi istediğim zaman sevişebiliyorum. yani mümkündür.