sıkıntıdan ne yapacağını şaşıran insan

şu anki ruh halimdir. amaçsızca çabalamaktayım.
yurtdan çıkamadığım zamanlarda genel olarak takındığım ruh halidir. genellikle oda arkadaşlarıma sararım onları sinir ederim.
aha ben.
genelde geceleri üç dört gibi gelen aşırı bunalma hissini atmak için sevdiğim bir parçayı açarım ve kulaklığımdaki son ses eşliğinde dans ederim. annemin tuvalete kalkıp bana “(•_•)” şeklinde bakması ile son buluyor genellikle...
buzdolabını açıp boş boş bakmak
an itibariyle bu ben oluyorum. sıkıntıdan kızlarla yatağımı birleştirdim 3 kişilik yatakta pandalar gibi bir sağa bir sola yuvarlanmaktayım. yanında nutellası da cabası. playlistimse hiç değişmiyor, dönüp dolaşıp aynı şarkıları dinliyorum. vizeler n'oldu derseniz hepsinin aqü.
ders çalışmam gerekirken, gereksiz entry girip cleverbot ile sonu bir yere bağlanmayan saçma muhabbetlere giriyorum.
saatlerdir çıkmadığınız yatakta kafayı yastığa vurdura vurdura zırlamanızla belki son bulabilir, ha bulmazsa duvarla da deneyebilirsiniz sonuçtan memnun kalacağınıza eminim
bana kuru kuru nooddle yedirttiniz ya