sone 122

william shakespeare'e ait bir sone.

bana hediyen olan defter zihnimde
hatıralarla dolu, hiçbiri silinmeyecek;
boş sayfalara yazılan satırların ötesinde
direnecek zamana, yaşayacak sonsuza dek.
yahut, hiç değilse var olmak kudretine
sahip olduğu müddetçe aklım ve kalbim,
yıkılıp da kapılmadıkça unutmak illetine,
hatıranın silinmesine izin vermeyeceğim.
bu zavallı defter seni saklamaya yetmez,
ona ihtiyacım yok güzel aşkını yazmak için;
başkası alsın isterse, benden bir şey eksilmez;
nasılsa aklımdaki satırlar, sayfalar senin.
senin için bir andaçtan medet ummam hiçbir zaman,
unutmuş demektir anımsanmaya ihtiyaç duyan.


çeviren: ezgi ovat