sözlük yazarlarının itirafları

insanların arasına fitne fesat sokmaya bayılıyorum.
olm çok sıkıldım lan.
itiraf ediyorum,
duştayken ayakta işemek hoşuma gidiyor.
bir dönem torbacılık yaptım, bonservisim bayağıdır elimde.
bu bir itiraf değil.

biriyle tanıştım sözlük, doğduğum şehirde, mahallede yaşayan, doğmuş olduğum eski evimizin yanında oturan, amcamların komşusu. çok komik geldi. çanakkale'de tanıştık hem de. o kadar çok garipsedim ki bu durumu. iki dönemdir aynı fakültede okuyormuşuz. arada görüyordum hatta beğendiğim biriydi de. dün gece kendisini konserde gördüm. tanıştık ettik, sonra sabaha kadar sohbet muhabbet. değişik gerçekten. iyi ki tanımışım dedim. o kadar yakın geldi ki, benden biriydi. tanıdık biri.

mutlu oldum.

ve "bir çay içelim" demedi, "biraz yürümek ister misin?" dedi. incelik bu.
iyi bir insan olduğumu düşünmüyorum. kalbim kötü, vicdanım kötü. insanlığımı yitireli çok olmuş gibi sanki. acıma duygum kalmadı sözlük. nefret duygum artık ağır basıyor, sinirlerim ağır basıyor. küçük bir öneri vereyim, sakın nefret duygularınızı beslemeyin. bir kere beslenince önünü alamıyorsunuz çünkü. neyse iyi geceler sözlük.
ilk defa istanbul dan buraya geri döndüğümde bu kadar buraya ait değilim hissini bu kadar güçlü yaşıyorum sözlük.

geri dönmek için elimizden geleni yapacağız, buralar da size kalsın.
insanların arkasından konuşup saatlerce dedikodu yapmaya bayılıyorum
en çok seni seviyorum diyorum ama gerçek sevgi bu değil sanırım, sen bir bıçaksın, ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla dersem, gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki.
arkadaşlar bugün tüm gün makyajsız gezdim ve kiminle karşılaştıysam noldu sana naptın kendine gibi tepkiler aldım. neye üzgünsün vs. morallerim bozuldu aqü.
bakirliğimi teslim ettiğim kıza senden önce 5 kişiyle daha beraber oldum demiştim şimdi bakıyorum da, neden ki?
itiraf ediyorum çanakkale'deki bölümümü severek yazmadım. istediğim bölüm tutmadı bende masraf olmasın burada kalayım belki yatay geçerim falan filan inter milan.
kötülükten başka bir şey bilmiyorum :(
(bkz:ekşi itiraf) (bkz:ucuza başlık üretimi)
edit: şimdiki troller öncekilerden beter çıktı.. sıçarken bile benim adımı geçiriyorlar sözlükte.. elbette ki yazarların hakkında eleştiri yapılabilir bunun için ayrı bir başlık açıp ağlamak daha mantıklı olur.. bu zamana kadar eksilediğini dile getireni ilk defa gördüm.. boş boş yazmanın bir mantığı var mı amına koyayım..
ragnar her boka muhalefet oluyon bunlar klasik başlıklar ekşi hiç olmasaydıda bu başlıklar bir gün açılacaktı verdim eksini ibine. itiraf edicek bişey bulamadım aklıma gelince editlerim.
5. sınıfın sonuna kadar biberonla uyuyordum, büyüdüm diye elimden alırlardı kalkar kardeşimin ağzından alırdım gece.
babami kaybettigimden beri aglayamiyorum
bir keresinde sevgilimin dersten çıkmasını beklerken instagram hesabında geziniyordum mesaj kutusuna baktım ve bir kızla konuştuğunu gördüm . sakin kalmayı isterken karşıdan onun geldiğini görünce dayanamayıp fakülte ortasında elimde ayranla ''tek taşşaklııı f....... ananı sikicem senin'' diyerek ona doğru koşmaya başladım. ne olduğunu şaşırınca refleks olarak o da koşmaya başladı. konuştuk ettik ama ben sinirimi alamayıp o gece hesabını pasif gay hesabına çevirdim arkadaşları hesabının hacklendiğini düşünüp dm'den sövmeye başlayınca sevgilimin ağzından konuşup, arkadaşlarına ciddi laflar soktum sonrasında onlarla da arasını bozdum...

şu anda hayatıma pedagog ve aile danışmanı olarak devam ediyorum. bu hikayeyi danışanlarım ve terapi yaptığım aileler bilmez. sanıyorlar ki benim ikili ilişkilerim muazzam aşırı sakinim ve duyarlıyım. oysa ki bir ninjadan farkım yok çoğu zaman..
79 gün sonra 25 oluyorum lan. daha sanki geçen hafta fifa 2000 oynuyorduk abimle. sabah erken uyanıp pokemon izleyip, akşam yatarken kanal d'de jackie chan filmlerinden etkilenip uçan tekmeler ile uykuya dalıyorduk.

5-6 yaşlarında abimle, annemin mutfakta bıraktığı sigarasını yakıp öksürük krizine girip sigaraya tövbe yemini edeli 18 yıl olmuş. yemini birbirimizden gizli bozalı 6 yıl.

ilkokul 4'te orospu aysu'nun doğumgününe giderken, abim yakışıklı çocuk diye önümüzü kesen kekoları döveli 15 yıl olmuş.

onunla tanışalı 11 yıl olmuş.

abimle birbirimize kazadan sonra ilk defa sarıldığımızdan beri 8 yıl geçmiş.

sporu bırakalı 7 yıl olmuş.

serhan hoca öleli 6 yıl, teo intihar edeli 6.5 yıl olmuş.

kafamı güzel etmeyi bıraktığımdan beri 4 yıl olmuş. kafa hala bulanık bazı bazı.

18'i göremem derken 25 oluyorum lan. kelimeler kifayetsiz.
bu sözlükte eski bir yazar olarak yazıyorum bu yazıyı...
özgür olmamı, burada özgürce kendi fikirlerimi yazabilme yetimi elimden almaya çalışan modlara ve sisteme kırgınım. çünkü ilk açıldığından bu yana bu sözlükteki emeğimin yadsinmasi oldukça haysiyetsiz ve kırıcı. entelektüel açıdan zengin çok insanla tanıştım burada ve bazıları ile halen görüşüyorum, bazılarıyla ise görüşme ve arkadaşlığimi bitirmek zorunda kaldım bu maruz kaldığım şeyden dolayı. neyse diyebilecek bir şey yok. ben buradayım ve halen yazmaya devam ediyorum.
uyuşturucu bağımlısı eski sevgilim yüzünden okulumdan atıldım. en büyük hayalimden oldum. uzun bir süre sonra başka bir kadına güvendim ona her türlü sevgimi ilgimi gösterdim ama saçma bahanelerle o da gitti. kısacası artık kadınlara güvenemiyorum aga ne geliyorsa başıma onlardan geliyor.
ben, aslında sevmek, derdime, mutluluğuma ortak olabilecek birini istiyorum. öyle sulu sulu da değil, dost gibi.

yeri geldiğinde birbirimize dalga geçeceğimiz, yeri geldiğinde endişelerimizi ve korkularımız paylaşıp çözüm arayacağımız, yeri gelince tutkulu biçimde sevişebileceğimiz biri. ama en önemlisi, hiçbir şekilde birbirimizin sırtından vurmayacağımız ve sevginin bol olacağı, iyi ve kötü zamanlarımızda birbirimizi bırakmayıp destek olacağımız biri.

bakın, benim burada ilan verir gibi yazdığıma bakmayın. ilgi çekmek gibi bir amacım da yok. sadece, artık taş kalpli olmak istemiyorum. bunu dökmek istiyorum.

özellikle dedem vefat ettiğinden beri kendimi biraz yalnız hissediyorum. annemle, babamla olmayan konuşmalarımız vardı onunla.

annem ile esinin arasında ise bir soğukluk var bu sıralar. adamın yüzünü gördükçe üzülüyorum, ama bunu belli edemiyorum. pek kimseye de anlatamıyorum. içimde, neredeyse en yakınlarıma bile pek güvenimi kalmadığını hissediyorum. yıprandım, yıpranmaya da devam ediyorum.
ağlayamıyorum da sözlük ahalisi. dedemin cesedini yıkarken, o vücüdü kaskatı, solmuş gördüğümde bile ağlayamadım. babamın perişan halini görünce, omzunu sıkıp destek oldum, o ağlarken ben ağlayamadım.

yutkunamıyorum be agalar. duygularımdan arındığımı hissediyorum. bunu paylaşacak özel biri de yok hayatımda. tek başıma ne kadar sabredip dayanmayı denesem de olmuyor anasını satayım. paylaşmak istesem de, dediğim gibi güvenemiyorum. kimsenin iplemeyeceğini biliyorum çünkü.

belki ileride, belki de çok daha sonra elbet birini bulacağım. o vakte kadar ise, kendi yalnızlığımla mücadele edip, sahte ve sıyırmış şekilde hayatıma devam edeceğim galiba.
yaklaşık bi ay sonra hiç bilmediğim, tanıdığımın olmadığı çanakkale'ye gidiyorum. her ne kadar mutlu gözüksem de içimde bi taraf çok korkuyor...
  • /
  • 3
İletişim - Kurallar